Przez długi czas uważano, że Renda jest najbardziej wysuniętą na południe diabelską łodzią, tj. rodzajem zabytków archeologicznych znajdowanych na Łotwie w wąskim regionie wokół Valdemārpils. Są datowane na późną epokę brązu, kiedy to skremowane szczątki składano w glinianych urnach po wewnętrznej stronie stosu kamieni stylizowanych w kształcie łodzi. Jednak po badaniach archeologicznych przeprowadzonych latem 2000 r. pod kierunkiem profesora A. Vasksa z Uniwersytetu Łotewskiego odkryto, że kamienne kopce w Rendzie nie są kolejną kamienną łodzią, tylko raczej starożytnymi kopcami z kamiennymi stosami. Artefakty odkryte w trakcie wykopalisk (brązowy pierścień spiralny, żelazny grot włóczni, małe koraliki, rzymska moneta) są typowe dla pierwszych wieków naszej ery. W kurhanach są jprawdopodobnie pochowani przodkowie Finów bałtyckich, zanim Kurowie zaczęli przemieszczać się na północ. Nieopodal, w odległości 500 metrów w kierunku centrum Rendy, znajduje się kolejny interesujący obiekt – wodospady Īvande. Ivandes rumba jest dolnym i największym z dwóch wodospadów na rzece Īvande. Osiąga wysokość aż 2 metrów, a szerokość wynosi 10 metrów. Po przebyciu około 200-metrowego odcinka w kierunku górnego biegu rzeki ujrzysz drugi wodospad - Valdātu rumba. Jego wysokość wynosi półtora metra, szerokość zaś - około pięciu metrów. Pomiędzy tymi dwoma wodospadami koryto rzeki zanika, tworząc niewielki spadek. W pobliżu wodospadów znajduje się niewielki szereg wychodni z dewońskiego piaskowca i dolomitu. Wodospady są atrakcyjne nie tylko w porze deszczowej, ale także zimą, kiedy woda zamarza, tworząc piękne lodowe wzory.
Opinie