.JPG)
Ścieżka edukacyjna Šilelis – Święte źródełko – Grodzisko w Pavištytis – Centrum Odwiedzających Parku Regionalnego Vištytis – Kamień Vištytis – Szlak pieszy „Wędrujmy śladami przodków“ w Tadarinė – Gospodarstwo „Dobilynė“ – Góra Kačergų – Muzeum Krajoznwacze w Kalvarii. Centrum Informacji – Gospodarstwo etnograficzne Pranasa Dzūkasa – Ekspozycja w Centrum Odwiedzających Rezerwatu Žuvintas – Muzeum Archeologiczne, filia Muzeum Krajoznawczego w Alytusie – Pracownia ceramiczna „Vienaragių šilas“ – Liškiava z kompleksem grodzisk nad Niemnem – Studio Soli – Wypiekanie dzūkijskich band – Wieża widokowa nad jeziorem Snaigynas (Veisiejai) – Muzeum Krajoznawcze w Lazdijai – Muzeum Kamieni „Dziedziniec Jaćwingów”.
Długość trasy – około 300 kilometrów.
Czas trwania – 2–3 dni według uznania. Możliwy nocleg w gospodarstwie „Dobilynė” oraz w gospodarstwie etnograficznym Pranasa Dzūkasa. Nocleg wymaga rezerwacji z wyprzedzeniem. Jeśli interesują Państwa inne opcje, należy zasięgnąć informacji w centrach informacji turystycznej, które zaproponują najlepsze rozwiązania.
Wędrówka po ziemiach Jaćwingów to krok w tajemniczy, górzysty i pokryty lasami kraj, który niegdyś zamieszkiwało wojownicze plemię Bałtów. Jaćwingowie pozostawili wiele śladów – od kamiennych kurhanów po grodziska, świadczące o potędze dawnych fortyfikacji. Lud Jaćwingów, słynący z umiejętności rolniczych i odwagi w walce, osiedlał się w południowej części Zaniemenia, a ich ziemie sięgały dzisiejszej Białorusi i Polski.
Po przekroczeniu granicy z Polski od razu trafia Państwo do Parku Regionalnego Vištytis, chroniącego pagórkowaty krajobraz Suduwy, jego ekosystem i dziedzictwo kulturowe. Poznawanie tego chronionego obszaru warto rozpocząć od ścieżki edukacyjnej Šilelis, biegnącej malowniczym brzegiem jeziora Vištytis – miejscami stoki sięgają 50 metrów wysokości. Spójrz w górę – zobaczysz „Miotłę czarownicy”, drzewa z dziuplami, najwyższą jodłę Vištytis, a w połowie trasy znajdziesz Święte źródełko, od którego możesz zawrócić lub kontynuować wędrówkę do punktu widokowego „Widok na Puszczę Romincką”.
Grodzisko w Pavištytis to strażnik historii – widziało niejedne rytualne ognie i słyszało niejedną pieśń. To najwyższe grodzisko w rejonie Vilkaviškis, sięgające nawet 229,5 m n.p.m. Więcej informacji o walorach tego regionu można uzyskać w Centrum Odwiedzających Parku Regionalnego Vištytis.
Mówi się, że w okolicach Vištytis ludzie zbierają dwa plony – jeden z kamieni, a drugi z tego, co wyrosło dzięki naturze i pracy. W tym kamienistym regionie proponujemy odwiedzić kamień Vištytis, który skrywa wiele legend, a świadczy o tym odcisk stopy diabła na jego szczycie.
Szlak pieszy „Wędrujmy śladami przodków” w lesie Tadarinė prowadzi nie tylko wśród porośniętych mchem drzew, ale także przez czas. Mówi się, że chodziły tu wilki, a ich śladami podążali starożytni kapłani. To magiczne miejsce, które jednocześnie przeraża i uspokaja. Spacerując tutaj, uważajcie na swoje myśli i pragnienia, ponieważ wszechświat może spełnić wszystko, o czym będziecie myśleć podczas spaceru.
Jeśli zechcesz zatrzymać się na nocleg, chętnie Cię podejmie gospodarstwo agroturystyczne „Dobilynė“.
Położona tuż przy granicy z Polską Góra Kačergų była miejscem kultu, gdzie mężczyźni wykuwali znaki na kamieniach, a kobiety oddawały cześć bogini Laimie.
Muzeum Krajoznawcze w Kalwarii gromadzi, przechowuje i prezentuje społeczeństwu eksponaty związane z historią regionu, etnografią, współczesną kulturą oraz osobistościami, z których dumni są mieszkańcy okolicy.
Grodziska miały różne przeznaczenie: jedne służyły do obserwacji, inne do obrony, a na trzecich mieszkały społeczności, w pobliżu powstawały gospodarstwa, w których dziś prezentowane jest dziedzictwo Baltów w zakresie gospodarstwa domowego i codziennego życia. Gospodarstwo etnograficzne Pranasa Dzūkasa pozwala bliżej zapoznać się z rzemiosłami z początku XX wieku, rytmem codziennej pracy, wywodzącym się z czasów Jaćwingów. Można tu również spędzić noc na sianie.
Ptaki, trzcinowiska, bagna – wszystko to uważano za bramy do świętych miejsc, a Rezerwat Biosfery Žuvintas jest jednym z niewielu miejsc, gdzie zwiedzający mają możliwość obserwowania i słuchania nieustannego życia jeziora.
Muzeum Archeologiczne w Alytusie prezentuje pamięć ukrytą w głębi ziemi – znajdują się tu amulety, urny, włócznie, wyroby z gliny. Zgodnie z wierzeniami ludu Jaćwingów dusze wcielają się w drzewa, więc zapraszamy do odwiedzenia ekspozycji „Kiedy duszom zabrakło drzew”, aby poznać początki historii okolic miasta Alytus.
O życiu na grodziskach opowiadają różne znaleziska archeologiczne, najczęściej fragmenty glinianych naczyń, dlatego warto odwiedzić w Merkinė Pracownię ceramiki „Vienaragių šilas“, gdzie można zapoznać się z procesem powstawania wyrobów ceramicznych.
Zalecamy rozkosze kulinarne w wybranym lokalu w Merkinė.
Grodzisko Liškiava z zachowanymi pozostałościami południowo-zachodniej wieży przyciąga nie tylko pięknymi widokami na kościół w Liškiavie i Niemen, ale także opowieściami o tym, że w tym miejscu, przygotowując się do odparcia najazdów krzyżackich, budowano zamek, jednak prawdopodobnie z powodu zwycięstwa pod Grunwaldem budowę opuszczono.
Jednym z symboli obfitości i wieczności dla starożytnych ludzi była sól, a ten minerał występuje w dużych ilościach w wodach Druskienik, dlatego zapraszamy do odwiedzenia „Studia Soli“, gdzie po uprzednim uzgodnieniu będzie można dowiedzieć się, jak pozyskuje się sól, doświadczyć jej plastyczności i zdolności do przekształcania się w rzeźbę.
W dawnych czasach żywność nie była łatwo dostępna, wymagała sporo pracy, więc dzukijska banda była niczym małe słońce, wypiekane z szacunku dla hojności natury. W chacie Rimy bochny są układane na liściach kapusty i pieczone w opalanym drewnem brzozowym piecu. Rezerwując z wyprzedzeniem, możesz doświadczyć nieodkrytych smaków i dawnej tradycji.
Niczym wir wiatru wieża widokowa Snaigynas (Veisiejai) zaprasza do wzniesienia się na wysokość 15 metrów i podziwiania rozległych przestrzeni – wód, dróg, koron drzew i nieba.
Ekspozycja Muzeum Krajoznawczego w Lazdijai łączy doświadczenia związane z przedmiotowym szlakiem: podania, życie codzienne ludzi, święta, znaleziska archeologiczne.
Podróż po Litwie zakończymy w tajemniczym prywatnym muzeum kamieni Donatasa Mazurkevičiusa „Jotvingių kiemas“ („Dziedziniec Jaćwingów”). Zastygła w kamieniu siła natury przypomina bogów, obrzędy i posągi Jaćwingów.
Kraina Jaćwingów przyciąga swoją dziką przyrodą, pagórkowatym krajobrazem i dolinami rzek, gdzie niegdyś stały drewniane zamki i rozbrzmiewały obrzędowe pieśni. Jesteśmy przekonani, że tutaj, pomiędzy rzekami Szeszupą, Niemnem i Merkisem, poczują Państwo świat starożytnych Bałtów.
_4_11zon.jpg)
_1_11zon.jpg)
_4_11zon.jpg)
.JPG)
.JPG)
_3_11zon.jpg)
.JPG)
_4_11zon.jpg)
_1_11zon.jpg)
_7_11zon.jpg)
_4_11zon.jpg)
_2_11zon.jpg)
_3_11zon.jpg)
_3_11zon.jpg)
.JPG)
.JPG)
Opinie