Początki Alsungi są kojarzone z Kurami, choć obecnie jest jednoznacznie łączona z Suitami i już od niemal 400 lat jest centrum suickiego historycznego obszaru kulturowego. Alsunga, znana dawniej pod nazwą Alšvanga, to stara wieś kurońska z 3 znanymi grodziskami i 5 starymi cmentarzami. Współczesna Alsunga, wraz z pobliskimi Jūrkalne i Labrags, była częścią ziemi kurońskiej Bandawa. Potwierdzają to badania pochówków z X-XII wieku. Alsunga znajdowała się na pograniczu obszaru zamieszkanego przez narody liwski i kuroński. Znawcy tematu są zdania, że do XIV wieku dominującym językiem na tym obszarze był język liwski, który stopniowo wypierał język kuroński. Badacze dopatrują się kurońskich korzeni dania sklandrausis, które jest bardziej znane jako specjalność Liwów, ale w ostatnich stuleciach stała się powszechna w całej Kurlandii. Sklanda to słowo wywodzące się z pierwotnego języka kurońskiego. Oznacza słupek w ogrodzeniu albo opłotek, a na terenie Kurlandii danie to było również znane pod nazwą žograušis i dižraušis. Przysmak ten zasługuje na szczególną uwagę, jest bowiem bardzo starym rodzajem herbatników z przaśnego ciasta z mąki żytniej. Możemy jedynie zgadywać, jak mogło wyglądać to danie, bowiem jego dwa główne składniki - marchew i ziemniaki - w tym czasie w regionie bałtyckim jeszcze nie występowały. W centrum Alsungi, nad brzegiem jeziora Dzirnezers, znajduje się kurońskie grodzisko Dižgabala Kalns. Wznosi się na osobnym owalnym wzgórzu o wysokości 8-10 m. W części równinnej grodziska odkryto warstwę kulturową o grubości do 2 m. W karczmie Spelmanu krogs obok grodziska można spróbować tradycyjnych potraw mieszkańców Kurlandii, które są przygotowywane według przepisów przekazywanych z pokolenia na pokolenie, w tym sklandrausis. Ponadto w kilku miejscach w Alsundze można własnoręcznie przygotować pierogi z żeberkami, upiec rzepę, pokroić rzeżuchę, a także skosztować krupniku, ciast i chleba suickiego. Polecamy odwiedzenie piekarni Berzini w Jūrkalne, suickich pracowni rzemieślniczej i artystycznej Rija i Šmāliņ’ gārdum. Alsunga ma wiele do zaoferowania zarówno dla ciała, jak i dla ducha. Grupy turystów są zapraszane do udziału we wspólnym śpiewaniu skocznych pieśni suickich wykonywanych przez kobiety i mężczyzn, wysłuchania opowieści o kulturze, strojach ludowych i życiu Suitów. Przypadnie to do gustu nie tylko osobom starszym, ale także dzieciom i ich rodzicom.
+12
Opinie